Kurabiyeden Hayaller ..

Tarih| Haziran 22, 2005 | 11 Comments

Bazen tarifsizce şiddetli bir şekilde evde olmak istiyorum. Kendi evimde ya da hayali bir evde. Ha babam de babam kendimizi kaybediyoruz ya bazen , içimden nasıl evde olmak geçiyor. Evde olsam belki de kendimi sokağa atmak geçecek içimden..
Ama şu anda bir güç beni eve ışınlasaydı eğer; önce biraz kestirirdim. Sonra kalkıp uzun zamandır planlayıp bir türlü yapamadığım şu kahveli,cevizli kurabiyelerden yapardım. Onlar fırındayken nasılsa vaktim bol tazecik limonlardan bir sürahi limonata ! Fırından mis gibi kokular çıkardı,camları açar çiçekleri sulardım. Keyfim yerine gelirdi hemen. Radyoyu açardım bir yandan şarkı mırıldanır bir yandan kurabiyeleri fırından çıkarırdım. Onlar soğurken bahçeye çıkar kuşlara ekmek ve su koyardım. Akşam üstü güneş çekilmiş olurdu ve ben kitaplardan biri kucağımda, bahçenin yılışık kedisi bacaklarıma sürünürken karşıdaki balkona doğru seslenirdim. Buyursanıza yeni kurabiye yaptım !!
Hayal benim değil mi?

Kategori: Günlük Gazete

Yorumlar

11 Responses to “Kurabiyeden Hayaller ..”

  1. serdar
    Haziran 22nd, 2005 @ 08:11

    bi de biz görsek şu yemekleri..
    makarna makarna, başka bişey yok.. :)

  2. Margot
    Haziran 22nd, 2005 @ 08:43

    Sevgili Serdar,

    Temmuzun 1-20 si arasında evimde Margot yemek günleri düzenliycem, bütün eşe dosta açıktır. Gelmeyen arkadaşların yarın öbür gün biz görmedik, kaçırdık, iş güç gibi bahaneneleri maalesef geçersiz sayılacaktır.

    ÖNEMLE DUYRULUR !! :-)

  3. Küçük Kurbağa geri döndü..
    Haziran 22nd, 2005 @ 14:30

    Kurabiyenin yanında kurabiyeyle çok uyumlu olan (kuru fasülye-pilav gibi!!) mercimek köftesi!! de hayellerinin içine dahil olsa olsa olmaz mı???

    Ahhhhhh ahhhhh…

    Eskiden bir söz verilir, tutulurdu..

    Eksi günleeeerrr, eski günleeerr:)))

  4. Margot
    Haziran 23rd, 2005 @ 01:24

    Mercimek köftesi annemin spesyali olduğu için ne hayalde ne gerçekte onun alanına pek girmiyorum :-)
    Sana mercimek köftesi yapacak fırsat mı be oldu küçük kurbağa ? Baksana kurabiyeleri bile hayallerde pişirir olduk !
    Ama bir gün yapılır inşallah , ikimiz de buralardayız nasıl olsa :-)

  5. Donna Quijote
    Haziran 23rd, 2005 @ 02:44

    Karsidaki balkonda oturan ben, kafami kaldirip bakardim önce, kimin bu ses diye? Seni görürdüm sonra, icimden “hayret bugüne kadar hic farketmemisim” diyerek, teklifin gülümsetirdi beni, ben de yapmayi yeni ögrendigim, ve elbette ki hemen denedigim krem karamelli keki alir yanima, bahceye dogru yola koyulurdum. “Merhaba, iyi ki tanistik!”

  6. Margot
    Haziran 23rd, 2005 @ 03:47

    Merhaba Donna,

    İyi ki tanıştık gerçekten,karşıdaki balkonda olman beni çok sevindirdi!
    Ben mahalleye taşındığımda mayıstı. Daha çok yeniyim yani buralarda.
    Bu arada Krem karamelli kekinin adı bile nefis!!
    Her zaman beklerim!

  7. Donna Quijote
    Haziran 23rd, 2005 @ 05:26

    Mahalleye hosgeldin öyleyse. Krem karamelli keki de ben baska komsulardan ögrenmistim. Kismet sanaymis. ;)

  8. petek
    Haziran 23rd, 2005 @ 07:39

    Sana yemin ederim kurabiyelerin kokusu sanki burnuma geldi…
    Şimdiden heveslendim bende…
    Neyse ben şimdi bi haftalığına yokum ya sonra hep sendeyim ona göre :) ))

  9. Margot
    Haziran 23rd, 2005 @ 08:19

    Hoşbulduk Donna :-)

    Artık bu kekin tarifini sorabilirim sanırım zira mahallede efsane olmuş gibi bir hisse kapıldım :-)

    Petekçim sen hep ben de kal hiç gitme zaten, bir haftada da bile özliycem ben seni zaten :-)

  10. Donna Quijote
    Haziran 23rd, 2005 @ 15:28

    istedigin tarif olsun:

    http://www.portakalagaci.com/oburcuk/2005/06/krem_karamelli_.html

  11. Margot
    Haziran 24th, 2005 @ 01:12

    Günaydın !

    Tarif Hatice’nin çıktı :-) , tahmin etmeliydim zaten bizim gibi yemekçilerin Portakal Ağacı’nın yanından bir kere geçmemiş olmaları kaçınılmaz !
    Çok teşekkür ederim Donna !

Cevap yaz





HAKKINDA

Margot İstanbul’un eline doğdu. İlk masallarını dedesinin kucağında potinleri yere değmiyorken dinledi. Eli kalem tuttuğunda ilk iş kendi masallarını yazmaya başladı. Defterler defterleri kovaladı. Bir gün blog denen internet defterini duydu. O günden beri başından geçen masalları internette yazıyor.
devamını oku

Siteden Haberlere Üye Ol

Arama