Hayatımın pozitif mancınığı ananem !

Tarih| Temmuz 14, 2005 | 6 Comments

Ne zaman kendimi parçalı bulutlu hissetsem, hayatımın pozitif mancınığı anneannemle konuşuyorum, anlatacak komik bir hikayesi daima var. Hemen cebinden bir tane çıkarıyor, ben de meraklı çocuklar gibi başlıyorum dinlemeye.Dinlerken parçalı bulutlu havadan sıçrayarak çıkıyorum ve hemen gülümsüyorum.
Anneannem çarşamba pazarına çıkmış. Arabayla herhalde virajı alamadım diyor (yanlış anlama olmasın pazar arabası kullanıyor! ) bir iki şey düşmüş arabadan. Bizimki farketmemiş, neyse bir adam anneanneme yetişmiş ve bir demet semiz otu uzatmış. Düşürdün teyze diyerek. Anneannem semizotuna bakmış ve E Ayşe nerde oğlum demiş..! Adam da ne bileyim Ayşe nerde teyze demiş. Bizim ki aa! olmaz ki onlar beraberdi demiş.. Neyse biraz araştırmadan sonra Ayşe bulunmuş.. ve anneannem bu sefer arabasını daha dikkatli kullanarak evine dönmüş.. :-)

Kategori: Anneannem'in Hırkası, Çocukluk Fotoğrafları

Yorumlar

6 Responses to “Hayatımın pozitif mancınığı ananem !”

  1. Petek
    Temmuz 15th, 2005 @ 02:22

    En sonunda yicem ananeni kızım “Kırmızı Başlıklı Kız”daki hain kurt gibi…
    Olacağı o yani …

    Sonrada;

    “Napiim çok tatlıydı yaaaaa…”
    dicem…
    :) )))

  2. akçahan
    Temmuz 15th, 2005 @ 02:35

    Sayfanıza Devletşah’dan ulaştım.Çok şanslı olduğunuzu belirtmek istedim.Benim anneannemin de çok nüktedan ve hoş sohbet olduğunu anlatıyor tanıyanları ama ben doğmadan ölmüş.Size Anneannenizle tatlı hikayelerle dolu uzun yıllar dilerim kardeşim.Selamlar.Semanur

  3. Mutfakta Zen
    Temmuz 15th, 2005 @ 06:10

    severim ben onu! eh tabii, ayşe’yi pazarda birakacak hali yok ya kadinin!
    öpüyorum anneannenin güzel yanaklarindan.
    tijen

  4. Margot
    Temmuz 18th, 2005 @ 06:29

    Dostlar,

    Dün anneannemdeydim, hepinize çok selamı var ,sıcaklardan şikayetçi biraz :-)

  5. yemekvebiz
    Temmuz 20th, 2005 @ 14:35

    Merhaba
    Satirlarini okurken cok keyif aldim, benim rahmetli sevgili anneannem Sureyya hanimda cok neseli, cevresine isik sacan bir kadindi, bende kucuk bir ani yazayim istedim onun ile ilgili,
    yillar once, genckizlik donemlerindeyim, tatil yerindeyiz, bir oteldeyiz, aksam ustu anneannemle disari cikacagiz, tam kapidan cikacakken bir sey unuttugumu farkettim, anneanne sen burada bekle ben hemen odadan alip geleyim dedim, o da dedi ki kapi onunde beklemeyin ben recepin orada beklerim dedi,
    dusundum recep kim? anneanne recep kim, yeri neresi ?
    soyle yanit verdi receptionu gostererek :
    bak orasi iste recep in yeri diye yazmiyomu orada dedi :) )))
    dakikalarca kendime gelemedim gulmekten…
    canim anneannem nur icinde yat …
    zeynep

  6. Margot
    Temmuz 21st, 2005 @ 05:21

    Sevgili Zeynep,
    Ben de senin satırlarını okurken gülümsedim,çok teşekkürler. Hepimizin büyükannelerinin böyle güzel,komik hikayeleri var işte. Bizimkine geçenlerde seni meşhur ettim dedim, konuyu biraz anlatınca çok hoşuna gitti hatta bayıldı. Benim resmimi de koy siteye dedi :-) Teknolojiye bu kadar bayılan kimse yoktur, bilgisayarımı biraz öğretsem başından kalkmaz adım gibi biliyorum!

Cevap yaz





HAKKINDA

Margot İstanbul’un eline doğdu. İlk masallarını dedesinin kucağında potinleri yere değmiyorken dinledi. Eli kalem tuttuğunda ilk iş kendi masallarını yazmaya başladı. Defterler defterleri kovaladı. Bir gün blog denen internet defterini duydu. O günden beri başından geçen masalları internette yazıyor.
devamını oku

Siteden Haberlere Üye Ol

Arama