MARGOTTO

öyle bir geçer zaman ki…

Tarih| Kasım 30, 2007 | 7 Comments


Parlak renklerin kandırmacasına rağmen kışa dönerken havalar,

Bizim Colin her gün biraz daha büyüyor…

Yorumlar

7 Responses to “öyle bir geçer zaman ki…”

  1. dgül
    Kasım 30th, 2007 @ 09:02

    Bir Kültür dolabına yerlesen ancak bu kadar güzel bakıslı bir “biblo” olabilir. Colin daha da büyümüs, daha da güzellesmis senin sevginle, evini sıcacıklıgıyla. Fotografların tıpkı yazılarının can kazanmıs hali gibi, yapmayı düsledigin resimler gibi.
    Eline, yüregine saglık.

  2. Anonymous
    Kasım 30th, 2007 @ 12:35

    selam margot,
    kazım almış başını gidiyo:)aman
    çişini yapıp kitapları bozmasın.
    sana-yamyama iyi hafta sonları,
    anonim abi

  3. Anonymous
    Kasım 30th, 2007 @ 12:44

    AŞŞAĞIDA Kİ YAZILARI KAÇIRMIŞIZ.
    HEPSİ DE FENA DEĞİL GİBİ:)
    SEVGİLER,CÜNEYT

  4. müzi
    Aralık 1st, 2007 @ 16:05

    ne kadar guzel bir fotograf bu, kitap kurdu kedi :)
    merhaba ve sevgiler.

  5. Margot
    Aralık 3rd, 2007 @ 10:16

    Sevgili Dgül,
    Colin inanılmaz bir hızla büyüyor, bazen keşke biraz daha yavru kalsaydı diye üzülüyoruz :)

    Anonim abi,
    Yok yapmaz, evi birbirine katar, herşeyi tırmalar, ısırır ama çişini asla başka yere yapmaz. Çok titiz bir çocuk bu :)

    Sevgili Cuneyt,
    Sık yazma gibi bir dileğim var, tutarsa daha çok yazı yazabileceğim :) Fena olmaz umarım! :)

    Merhaba Müzi,
    Hoşgeldin. Colin kitap değil, kitaplık kurdu! Onun işi gücü tırmanmak, dolanmak! Ha bir de poz vermek :)
    Sevgiler benden,

  6. Köşenin Delisi
    Aralık 5th, 2007 @ 00:25

    Kedi hastası bir kitapkurdu olarak bayıldım bu fotoğrafa :) Yazılarınızdaki içtenlik de çok hoşuma gitti…artık yeni blog eklemeyeyim okuduklarıma diyordum ama…neyse, bi taneden bi şey olmaz di mi :) )

  7. Margot
    Aralık 5th, 2007 @ 08:23

    Sevgili Elif,
    Hoşgeldin :) Peri’nin blog’undan tanış sayılırız zaten. Yazdıklarımı beğenmen beni çok sevindirdi. Bir taneden bişey olmaz tabi, hep gel ;)

    Bu arada benim gidip geldiğim komşuların çoğu hala eklenmeyi bekliyor listeye. Fırsat bulur bulmaz yenileyeceğim!

Cevap yaz





HAKKINDA

Margot İstanbul’un eline doğdu. İlk masallarını dedesinin kucağında potinleri yere değmiyorken dinledi. Eli kalem tuttuğunda ilk iş kendi masallarını yazmaya başladı. Defterler defterleri kovaladı. Bir gün blog denen internet defterini duydu. O günden beri başından geçen masalları internette yazıyor.
devamını oku

Siteden Haberlere Üye Ol

Arama