http://www.panoramikistanbul.com/kar/yildiz.html

Sevgilerimle,

http://handannkaleminden-handan.blogspot.com/2008/05/ekmece-ekmece-iinde.html

http://handannkaleminden-handan.blogspot.com/2008/05/kendini-anlatmak.html

selamlar handan

Sevgili Kadim Komşum,
Belki de karşılaşmışızdır, sen mesela gelip bana kaçaymış demişsindir ben de, aa durduğun kabahat der gibi bakıp, bir lira demişimdir. Gülümsemişsindir sen de, olamaz mı?

Sevgili Müzi,
Pazarın dönüşlerini de gezişleri kadar severim ben de senin gibi. Biz ( annem, anneannem ve ben) geleneksel pazar dönüşü kahvaltısı ile kutlarız ganimetlerimizi. Bu kahvaltı için öncelikle çay demlenir, yeni alınan domates, biber ve salatalıklarla çoban salatası yapılır. Yeni alınan peynir ve simitler çıkarılır. Sonra da ballandıra ballandıra, ayol o küpeyi nasıl bir milyona aldık? Biri sorarsa sakın çaktırma falan gibisinden muhabbetler edilir ve kikirdenir!!

Sevgili Oya,
Seni neşelendirebilmek çok sevindirdi beni, oh! dedim nefes verip rahatlar gibi. Bir amacım da sizi neşelendirmek zaten. Kendimi neşelendirirken o neşeden belki biraz da size bulaştırabilmek. Sanki bir şey bulmuşum da, ona bakıp gülümserken hepinizi gel gel dermişim gibi geliyor yazarken.
Bazı yazıların amacı bu, hepsinin değil tabii, dürüst umutlar taşıyan yazıların içinde bu heves gizli. Gizli cebinde…

1 Mayıs hallerinden bana da bulaştı. Bütün o boynu bükük, ah be ah bee, dedirten o haleti ruhiyelerden var bende, hem de kaç haftadır. Enseyi karartmayalım ama, aydınlık lazım bize.

Sevgiler

Saç tıraşı mevzuuna gelince; Yamyam’ın zoruyla filipsten bir makine aldık. Başlarda ben de çok ürktüm, ben ne saç kesmişim ki dedim, nasıl yaparım, yapabilir miyim? Sonra bir iki traş fiyasko olduu ya da ona teğet geçti Ama Yamyam ısrarlıydı, berbere gitmekten hiç ama hiç hoşlanmıyor. Neyse bu sanırım dördüncü ya da beşinci denemem olsa gerek ve artık kendime güvenim geldi, bir iki püf noktasını da keşfettiğin zaman hata yapmana imkan yok zaten. Bu iş için icat edilmiş makineler çok becerikli, senin biraz pratiğe ihtiyacın oluyor. Kaldı ki ben bile becerdiysem bu işi sen hayli hayli yaparsın!

Sevgili Su,
Beni ne zaman çocukluğumda kendimi kaybettiğim bir yere koysalar, kendimi yine kaybediyorum! Çok bir şey değişmemiş işte. Açık bir kitabın başında, kitapçılarda, tuhafiyelerde, pazarlarda, kırtasiyelerde, süt mısır kazanlarının başında, kedi yavrularını görünce vs… Bu da bir çeşit seyahat işte! Kendini unutma seyahati! Ve yapılmasında inanılmaz faydalar görüyorum ben

Küba’ya da gitmeli ki ah hem de çabuk dediğin gibi, hala daha Küba’yken gitmeli!