ve kar yağar…!

Tarih| Ocak 19, 2010 | No Comments

kara kış 005Senenin ilk kar yağışı, penceremden görünen manzara.

Kitap okumalara yeniden başladım. Bu sefer biraz daha sancılı oldu nedense okumaya başlamak. Bazen bir şeylerden soğumak sonra o şeylere ısınmak, uzak, yakın. Devine, dolana geçen bir şeymiş ömür.

Bir şeyin yine beni parmağına doladıktan sonra usta bir ilmek hareketi yapar gibi ötelere fırlattığını ve benim de çaresiz bir ilmek gibi savrulduğumu hisseder gibi oldum. Kafamı örgünün içine gömdüm. Kar durana kadar çıkasım yok.

Dışarıdan gelen kartopu oynayan çocuk çığlıkları var şimdi. Evin sessizliğini bir tek bozan bunlar. Pencere kenarında kitap okuyan ben… Bendeki kelimeler dondu diye mi bu kadar çok okuyorum yoksa? Kara kış kara kış, kışt kara kış!

Kategori: Kategorilenmemiş

Yorumlar

Cevap yaz





HAKKINDA

Margot İstanbul’un eline doğdu. İlk masallarını dedesinin kucağında potinleri yere değmiyorken dinledi. Eli kalem tuttuğunda ilk iş kendi masallarını yazmaya başladı. Defterler defterleri kovaladı. Bir gün blog denen internet defterini duydu. O günden beri başından geçen masalları internette yazıyor.
devamını oku

Siteden Haberlere Üye Ol

Arama