havalardandır…

Tarih| Mart 29, 2010 | No Comments

Huzursuz ve sıkıntılı olduğum zamanlardaki halimi sevmiyorum. Değil bir işin ucundan tutmak, ellerimi kaybetmiş, öyle kırık dökük kalmış gibi bütün günü işe yarar bir tek şey yapmadan geçirebiliyorum çünkü. Bu çok kötü bir şey değil ama sevimli hiç değil. Her gün için kar zarar muhasebesi yapanlara göre değil. Öyle düşünürsek eğer bugün toptan zarar hanesine atılmış bir çizik. İç çiziği…

“Her gün verimli geçmelidir” gibi bir kod bende de var. Ah! Bugünü çok verimli geçirdim! Demek çoğu zaman beni de rahatlatıyor, gururdan göğsüm kabarıyor. Bugünü çok iyi değerlendirdim. Ödevlerimi yaptım, evi temizledim, yemeği pişirdim, kitapları okudum, kediyi taradım, buzdolabını temizledim, arabayı tamir ettirdim, alışverişi yaptım vb… Bu liste ile paralel olarak kabarıyor göğüs. Ne kadar çok iş, o kadar çok şişinme!

Ne kadar az iş o kadar çok ezilme.

Hâlbuki bazen bu değerler sisteminin hepsi boş geliyor. Bomboş. Bir sürü iş yapmış oluyorsun, o işlerin neredeyse hepsini yarın da yapman gerekiyor. Ve gün geçiyor. Hiçbir iş yapmamış oluyorsun. Ertesi sabah kalkıp söylene söylene de olsa o işleri yapıyorsun. Ve gün geçiyor. Azıcık iş yapıp azıcık uyuyorsun, azıcık tembellik edip azıcık okuyorsun. Ve gün geçiyor. Böyle zamanlarda günlerin içeriğinin mânâsını kaybediyorum. En fenası da bu sanırım.

Bugün şu an itibarı ile günü boşa geçirmiş olma tehlikesi ile yüz yüzeyim. Korkudan sürekli gözlerimi kaçırıyorum ondan. Lüzumlu işler yapmalı ve her dakika içe kaçarak neredeyse sırtıma yapışacak kadar daralan göğsüme biraz hava basmalıyım.

Ah melankoli, dersini aldığım için artık teşhisimi elim titremeden yapabilirim.

Böyle zamanlarda bir müzik açmalı ve şarkı söyleyerek, karanlık bir sokağa dalar gibi yapılacakların arasına dalmalı…

Kategori: Akıl defteri, Günlük Gazete

Yorumlar

Cevap yaz





HAKKINDA

Margot İstanbul’un eline doğdu. İlk masallarını dedesinin kucağında potinleri yere değmiyorken dinledi. Eli kalem tuttuğunda ilk iş kendi masallarını yazmaya başladı. Defterler defterleri kovaladı. Bir gün blog denen internet defterini duydu. O günden beri başından geçen masalları internette yazıyor.
devamını oku

Siteden Haberlere Üye Ol

Arama